logotype
login |  bestuur
Home Wat doen we Bijz. activiteiten Taizé 2012
Taizé 2012

Wat deed Taizé met mij?

“Gewoon terug in het paradijs waar de eerste ouders voortplanting als hobby schenen te hebben, en ik daar volgens de goddelijke genealogie een verre nazaat van ben. (ze hadden immers heeeeel erg veel eigenzinnige nakomelingetjes;-)

De zon leidde ons via de snelweg, met onderweg diverse pitstops, naar het prachtige laat-middeleeuwse dorpje Taizé in het wijnrijke hart van Bourgondië. Het eerste wat ook mij pakte, was de sereniteit die daar iedereen in z’n greep scheen te hebben. Dat voedde de inspiratie. Feest! Nee, geen oubollig personeelsfeestje, maar voor mij meer een; ‘feest van het licht’.

Gitaar, pennen, papier en ‘middeleeuwse laptop’ mee. Om daar in het feestelijk zonnetje topless te laptoppen.

Die aanraking, : ‘Het Koninkrijk van het geweten’ i.p.v kerkdienst. Ik benoem het voor mijzelf: ‘LiefdesLichtKracht-viering’.

Zo werkt een oud gezegde, ‘waar je mee omgaat, wordt je mee besmet’, was hier voor mij geheel op zijn plaats.

Al snel confisqueerde ik in gedachten het heuveltje op de hoek, waaronder het stookhok begraven ligt. Ik zat er dus, los gezien van de zon, er in z’n geheel warmpjes bij en wenste mij zo’n plek in Nederland. Dat, als ik ooit dakloos zou worden etc, (voor iedereen denkbaar), ik in ieder geval op z’n plek als deze geen koude voeten hoeft te hebben.

‘De heuvel’, een plek die een prachtig uitzicht over het met zon overgoten landschap bood, hield mij een spiegel voor. Ik kwam dus thuis, de sfeer die bij mij past en... ik wilde ook niet meer weg. In dat Taizé, dat ik nu liefheb, leerde ik mooie mensen kennen alszijnde door het licht ‘op vleugels gedragen’.

Een plek voor mij dat naast de beleving van en tijdens de diensten, één brok inspiratie in mij opriep.

(Ik overweeg in stilte dus nu ook om in dat dorpje een souvenirwinkeltje te beginnen met uitsluitend gekalligrafeerde werken en muziek)

Afijn, dromen maken dingen met Gods hulp immers. ‘De aanhouder wint’, zullen we maar zeggen. Het land waar ik ooit eenvoudig woonde en werkte, en waar je kunt leven als; ‘God in Frankrijk’, blijft zijn aantrekkingskracht op mij behouden. Die Taizé-energie die me daar voedde zit nog steeds in belevingssysteem, vandaar mijn volgende lied. Gebaseerd op een mantra tekstregel die tijdens de lichtvieringen gezongen werd. De serene sfeer gaf mij in die bijzondere week een heling om oude denkpatronen los te laten. Ik heb de mensen in de groep zien veranderen, en hopelijk zal deze energie hen ook langdurig blijven voeden. Alleen de gedachte eraan is voor mij al voldoende. Taizé?, wie gaat er mee? Ik ga voor Ja! en geen nee. Amen!

Gerard Stegeman.

1
2
3

The-Hillsong